VRAAG: Wat is een “stille opstelling” en wanneer pas je die toe?

ANTWOORD:

Tijdens veel systemische opstellingen wordt gepraat. De begeleider kan representanten o.a. vragen wat zij ervaren in zichzelf (lijfelijk, emotioneel) en met betrekking tot andere representanten. En of zij bijvoorbeeld tevreden zijn met de plaats en kijkrichting die ze van de opstelling-aanvrager hebben gekregen.
Bij stille opstellingen gaat het er allemaal heel anders aan toe.

 

De kenmerken van een “stille systemische opstelling”

Bij een “stille opstelling” zie je het volgende:

  • Representanten worden uitgenodigd en mogen meteen vanaf dat moment zelf weten wat ze doen. Ze worden niet “neergezet” door de opstelling-aanvrager maar volgen hun eigen lichaam en intuïtie.
  • Representanten praten niet tijdens de opstelling. Er wordt hen ook niets gevraagd.
  • Representanten bepalen zelf hun plek, kijkrichting en interactie met andere representanten. Ze hoeven ook niet stil op één plek te blijven staan, mogen ook liggen of zitten. Kortom: ze zijn volledig vrij om te bewegen en te doen wat ze wensen (behalve praten natuurlijk).
  • Je kunt veel representanten opstellen, of zelfs alle aanwezigen.
  • De begeleider kan de aanvrager van de opstelling op een bepaald moment uitnodigen zelf in de opstelling te stappen en de plaats van zijn of haar representant over te nemen.
  • Na afloop kan de opstelling-aanvrager aan 2 of 3 representanten nog naar hun specifieke ervaringen vragen. Dan pas kan er nog even kort nagepraat worden over wat er zoal gebeurde.

Het boeiendste van een stille opstelling is de magie van de verrassende interacties tussen representanten. 😀

 

Zo’n stille opstelling, wanneer pas je die toe?
Eigenlijk kun je zo’n stille opstelling altijd toepassen.
Je kunt van te voren aankondigen dat de opstelling een ‘stille’ wordt, of je voelt tijdens het voorgesprek ter plekke en in het moment zelf of een stille opstelling interessant kan zijn…

Het blijft echter een feit dat je uiteraard andere resultaten verkrijgt dan wanneer je rondom je kwestie een ‘pratende” opstelling had gekregen.
Dat is zo klaar als een klontje. 😀

Binnen het team van Opstellingen Amsterdam wordt verschillend gedacht over de waarde van een stille opstelling.
Een van de kwesties waarover wij met elkaar discussiëren is:
eindigt een stille opstelling niet vaak daar waar het eigenlijk net interessant wordt en patronen pijnlijk zichtbaar worden?

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *