Avond 36 – 22 maart 2017

Het is weer lente. Vanuit geduldige wortels in donkere aarde ontkiemen blaadjes en bloempjes, opnieuw de lucht beschilderend.

Met een kleine, fijne groep deelnemers (4 vrouwen en 2 mannen) en het complete team van Opstellingen Amsterdam (Gerard, Lies en Tura).

Het gedicht van de avond was van Jolanda Bot:

“Ik spiegel jou
Jij spiegelt mij
Daardoor weet ik wie ik ben
En jij bent jij
Samen zijn we liefde
Samen zijn we blij
Wanneer je dit begrijpt
Dan is de wereld vrij”

In de eerste opstelling stonden representanten voor: de vraagsteller, de soulmate/soulbrother en de partner. De vraagsteller stapte later zelf in.

In de tweede opstelling stonden representanten voor de vraagsteller, het hart, het denken, treurnis en vanaf het begin ook de vraagsteller zelf.

De vertolkte liedjes op deze avond waren: “And I love you so” van Don McLean en “Dans me” van Yasmine (Nederlandse vertaling van Leonard Cohens “Dance me to the end of love”).

Het was intens.
Voor iedereen voelbaar.

In de eindkring stonden 9 mensen hand in hand en werden de volgende woorden gedeeld: “Dankbaar”, “Overgave”, “Overweldigend”, “Ontroerd”, “Verrassing”, “Vertrouwen”, “Klopt” en “Thuiskomen”.

De lente mag zich verder ontvouwen.
Het belooft veel.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *