Avond 15 – Familieopstellingen 18 november 2013

18 vrouwen en 1 man namen deel aan deze avond met familieopstellingen in BounceSpace-Amsterdam. En omdat Lies naar een begrafenis was, bestond het opstellende team met Gerard en Tura uit 2 mannen als opstelling-begeleiders. Het was een opvallend en bijzonder begin van een intense avond.

Het gedicht van de avond was van Evelijne Swinkels-Braaksma.

Terugkeer van de verloren ziel

Ik was gemaakt van stilte
mijn ziel ging immers heen.
En toen zij uit mij wegtrok
kwam in haar plaats een steen

Mijn ziel heeft mij verlaten
ze kon zoveel niet aan.
Ik voelde mij bevriezen
en heb haar laten gaan.

Maar als bevroren handen
– je voelde ze niet meer –
die langzaam warmer worden
doet nu mijn wezen zeer.

Want als de ziel weer thuiskomt
ontstaat het echte zijn.
En bij het warmer worden
is er opeens die pijn.

Ik was gemaakt van stilte
mijn ziel liet mij alleen.
Maar nu ze in mij terug is
ontdooi ik. En ik ween.

Een teer “Somewhere over the rainbow” klonk voor aanvang van de eerste opstelling, waarin representanten kwamen voor het verlangen, voor een stem (die ook bescherming bleek te kunnen ervaren), de aanvrager zelf en een kind-deel. 

Na de pauze en het U2-lied “I still haven’t found what I’ve been looking for” mocht de tweede opstelling “rust” brengen. Met representanten voor de ik-persoon, de aanvrager zelf, het hart en de moeder.

Er gebeurde veel. Er waren mogelijkheden. Er was genoeg om te laten bezinken.

Op het eind, met iedereen hand-in-hand in de kring, waren o.a. de volgende reacties te horen: ontroering, warm, niet alleen, geniet, stil, verwarring, leerzaam.

Amsterdam, 18 november 2013

=

Mocht jij zelfs nog iets willen delen over deze avond, dan kan dat hieronder.  😀

=

 

2 thoughts on “Avond 15 – Familieopstellingen 18 november 2013

  1. Wat een prachtige avond was dat.
    Via het kind de vrede vinden,
    en zonder hart, geen rust, blijkbaar.
    Het gedicht, dat zijn schaduw vooruit wierp
    en jouw buitengewoon prachtige songs Tura.
    Het fruit, de bloemen en de chocola
    de heerlijke thee.
    en dan ‘die Blumen’
    dat maakt mij een gelukkig mens

  2. Het gedicht raakte mij ook diep, want is actueel voor mij. En met U2 (én zijn prachtige stem!) raakte Tura een verborgen snaar. Dit was de eerste keer dat ik een Opstelling meebeleefde en ik vond het heel mooi en bijzonder. Voor mij erg bevrijdend om op deze manier emoties van jezelf en een ander zonder censuur of taboe, te mogen ‘laten zijn’. Daarom kon ik geen betere woorden vinden dan ‘niet alleen’. Ik kom graag nog een keer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *