Avond 14 – Familieopstellingen 14 oktober 2013

Herfst. 9 vrouwen en maar liefst 8 mannen trotseerden de regen en vulden deze avond met een intense energie. Het bruiste en borrelde vanaf de eerste minuut.

Wij, Gerard, Lies en Tura, bereiden zo’n avond als deze uiteraard voor. Maar wat wij ieder van ons gaan inbrengen… dat weten we van elkaar niet. Welke liedjes er live gespeeld zullen worden, blijft tot het laatst onbekend. Welk gedicht zal worden voorgedragen, het blijft altijd weer verrassen. Net als de inleidende woorden. 

Zo bleek er op de scheurkalender van Gerard te staan vermeld: “Het leven is een hel. Toch moet je niet jezelf, maar slingers ophangen”.

Ja, we hebben deze avond ook veel gelachen.

En leek het klimaat rijp voor vragen als: hoe te landen met dat wat er is? Hoe om te gaan met de schermutseling tussen hoofd en hart, gevoel en verstand, ratio en liefde? Moet je vechten omdat alles anders moet dan het nu is? Kun je accepteren wat er is?

Het gedicht van de avond was van Erich Fried (1921-1988):

Wat het is

Wat het is 
Het is onzin 
zegt het verstand 
Het is wat het is 
zegt de liefde 
Het is ongeluk 
zegt de berekening 
Het is alleen maar verdriet 
zegt de angst 
Het is uitzichtloos 
zegt het inzicht 
Het is wat het is 
zegt de liefde 
Het is belachelijk 
zegt de trots 
Het is lichtzinnigheid 
zegt de voorzichtigheid 
Het is onmogelijk 
zegt de ervaring 
Het is wat het is 
zegt de liefde

De eerste opstelling werd ingeleid door een balade-achtige vertolking van “All you need is love” – van The Beatles. De wens bij de opstelling was dat die “minder bagage” mocht brengen en meer “kracht”. En werd begonnen met representanten voor kracht, angst en de aanvrager zelf. Daar kwam nog een onbekend iets of iemand uit het verleden bij, de toekomst en uiteindelijk veel steunende vrouwenhanden en -harten.

Na de pauze en het lied “De appels op de tafelsprei”  van Toon Hermans mocht de tweede opstelling “vrijheid” brengen. Bevrijding.
De vraagsteller werd uitgenodigd een museumtour te maken langs de 3 posities van waaruit zij kon waarnemen: positie 1 – de ik-positie; positie 2, waar “alles” stond, alles wat er “in het leven” bestaat en waargenomen kan worden; positie 3 – het alziend oog dat kan zien zonder oordeel.

Op het eind, met iedereen hand-in-hand in de kring, waren o.a. de volgende reacties te horen: liefde, zwaar, dankbaarheid, verwarring, licht, heel veel ruimte, leegte, gezondheid en rustig de tijd nemen voor de negatieve pool. Vele gezichten gingen stralend de lichte regen tegemoet.

Amsterdam, 15 oktober 2013

=

Mocht jij zelfs nog iets willen delen over deze avond, dan kan dat hieronder.  😀

=

 

3 thoughts on “Avond 14 – Familieopstellingen 14 oktober 2013

  1. Dank voor de rijke en leerzame avond. Met name voor de beeldende ‘opdracht’ om te oefenen met de entiteiten. En de moed van mensen om zich in deze veilige en liefdevolle plek zo te laten zien. Voor mij heeft het ruimtelijk en bevrijdend gewerkt.

  2. Ik heb na ma. 14-10 een zwaarheid gevoeld maar dit bedoel ik niet in een negatieve zin. Het gaat mij erom dat er een sessie was die bij mij een sterk gevoel van innerlijke verdeeldheid opriep maar al tijdens de sessie had ik het gevoel: dit staat niet buiten mij. Het loopt helemaal door mij heen.
    Er was benauwdheid in de nacht, een dag na 14-10. Ik pel de benauwdheid af en ben er nu ook meer middenin. In zo`n wolk van gevoelens meegenomen worden vind ik g o e d !
    Het kan ook alleen zo gaan omdat de aandacht en verbeelding (omgevende veiligheid) waarmee alles begeleid wordt heel goed zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *